KiK's profilekik(*,*)PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
kik(*,*)...장난...공주...
|
|||||||
|
November 18 เซ็งอ้ะเซ็งจังเลย
ตั้งแต่...ตัดใจ
รู้สึกไม่มีแรงจะทำงานทำการอะไรเลย
มันเบื่อไปหมด
แล้วก้อรำคาญ หงุดหงิด งุ่นง่าน
หงุดหงิดที่คิดถึง แต่ก้อไปเจอไม่ได้
ด้วยข้อบังคับที่ตัวเองสร้างไว้
เอ็มเค้าเราก้อบล็อกไปแล้ว
โว้ยยยย
เจ้าบ้านั่น
เมื่อไรเราจะลืมๆไปซะที
เค้าทำให้เราเจ็บ ไม่ว่าจะด้วยเจตนาอะไรก้อตามแต่
เพราะทุกคำพูดของเค้ามีอิทธิพลต่อเรามากๆ
เฮ้อ
เคยบอกไว้ว่า
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก้อตาม
เราจะไม่มีวันเปลี่ยนใจแล้ว
แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ทั้งๆที่ก้อยังชอบเค้า...
รึป่าวเราก้อไม่แน่ใจ
แต่เราไม่อยากตัดใจ
แต่เราก้อเจ็บมากพอแล้ว
เพื่อนเราก้อยุ
ที่จริง เค้าก้อไม่ได้มีดีอะไร
ทำไมต้องไปชอบ
เราเองก้อตอบไม่ได้ ว่าเค้ามีดีที่ตรงไหน
รุแต่ว่าชอบ
แล้วรักจำเป็นต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
ไม่จำเป็นนี่นา
เฮ้อ
เค้าไม่รุอะไรสักกนิด
รึว่ารุทุกอย่างแล้วแกล้งทำเป็นไม่รุกันแน่
นี่ก้อพยายามไม่เจอเค้ามาได้อาทิตย์กว่าแล้ว
เห็นบ้างก้อแค่แวบเดียว
ก้อดีนะ
แต่อย่างที่บอกว่าไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย
บางทีก้อเหมื่อลอย
แบบไม่รุว่าคิดอะไรอยุ
ก้อปกติ
เวลาว่างๆ
จะคิดถึงเค้าตลอดเวลา
แต่พอห้ามตัวเอง
มันก้อเลย
งึ๊ดๆ
บอกไม่ถูก
ร้องไห้ก้อไม่ร้อง
อยากตะโกนมากกว่า
เดี๋ยวเค้าก้อหาว่าบ้าอีก
เซ็งว่ะ
หาอะไรทำดีวะเนี่ย
...
September 15 แฮงบกช่วงนี้
ดีจังเลย
งานหนักนิดหน่อย
ใกล้สอบแล้ว ก้อต้องอ่านสือหนักนิดนึง
แต่มีความสุข
ความสุขจากเจ้าชายของฉัน
เดี๋ยวนี้เจอเจ้าชายบ่อย
เวลากินข้าวนี่ แทบทุกมื้ออ้ะ
มีความสุขที่เค้าก้อมองเราอยู่เหมือนกัน
จนเพื่อนบอกว่า
มีลุ้นนะ
สาธุ!!!!
ขอให้ฝันเป็นจริงทีเถ้อะ
หลายๆครั้งที่เราอยากมองเค้า
แต่ว่าเค้าและเพื่อนๆเล่นมองเราซะจนแบบว่าเราไม่กล้ามองตอบเลยอ้ะ
เพื่อนเราบอกว่าให้กล้าๆหน่อยสิ
ไม่อาวอ้ะ
ก้อคนมานกลัวนี่หว่า
แค่คิดมือก้อสั่นแล้วอ้ะ
เหย
รักจัง September 09 แง่คิดจากผีเสื้อ
แง่คิดจากผีเสื้อ
 ชายคนหนึ่งพบรังไหมของตัวอ่อนผีเสื้อ เขาเฝ้าจับตาความคืบหน้ามาตลอด กระทั่งได้เห็น
รอยปริขนาดเล็กปรากฏอยู่ที่ผิวภายนอก ชายคนนั้นจึงนั่งลงและเฝ้าจับตามองความเคลื่อนไหวของ ตัวอ่อนผีเสื้ออยู่นานหลายชั่วโมง เขาเห็นมันพยายามดิ้นรนจะพ้นจากช่องเล็กๆของรังไหมให้ได้ - - - - - แต่เมื่อไม่สำเร็จ เจ้าตัวน้อยก็หยุดการเคลื่อนไหวเหมือนจะยอมรับว่า ไม่อาจขืนทำอะไรไปมากกว่านั้น เมื่อตัดสินใจได้ว่าจะช่วยตัวอ่อนแล้ว…......ชายคนนั้นจึงหยิบกรรไกรขึ้นมาตัดเปิดช่องรังไหม
จนกว้างพอที่ตัวอ่อนจะสามารถออกมาได้อย่างง่ายดาย ตัวอ่อนผีเสื้อน้อยจึงออกมาเผชิญโลกทั้งสภาพ ร่างกายบวมกลมตรงข้ามกับปีกที่มีขนาดเล็กนิดเดียว ! แต่เขาก็เฝ้าจับตามองตัวอ่อนนั้นต่อไป ด้วยความหวังว่า…อีกไม่ช้าปีกของมันจะขยายใหญ่ขึ้น
และแข็งแรงพอจะพยุงร่างกายมันได้เมื่อถึงเวลาอันควร แต่เมื่อเวลาผ่านไป...กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ! ผีเสื้อน้อยต้องเดินและคลานไปมาทั้งชีวิต ด้วยสภาพร่างกายบวมกลมและปีกแห้งเล็ก ที่ไม่มี
โอกาสจะบินได้ภายใต้การดูแลอย่างอ่อนโยนของชายผู้หวังดี สิ่งที่ชายคนนี้ไม่เคยเข้าใจก็คือ ธรรมชาติได้กำหนดมาแล้วว่า ตัวอ่อนจะออกไปเผชิญโลกได้
ก็ต่อเมื่อของเหลวในร่างกายลดน้อยลงจนลำตัวมีขนาดสมดุลกับปีกเท่านั้น จึงจะสามารถลอดออกจาก ช่องว่างขนาดเล็กของรังไหมได้สำเร็จ และถ้าตัวอ่อนได้ผ่านการดิ้นรนจนถึงเวลานั้น มันจึงจะเติบโต เป็นผีเสื้อที่พร้อมโบกบินจากรังได้อย่างอิสระโดยแท้ การมีชีวิตอยู่โดยไม่ต้องผ่านอุปสรรคใดๆเลย จึงมีแต่จะทำให้เราพิการและไม่แข็งแรง การดิ้นรน
ฝ่าฟันอุปสรรคต่างหาก ที่เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิต ซึ่งจะช่วยให้เรายืนหยัดอยู่ได้ อย่างแข็งแกร่ง เพราะฉะนั้นภูมิใจกับการดิ้นรนในวันนี้ .....ถ้าคุณหวังจะไปให้ถึงวันดีๆของชีวิตที่สามารถ โบยบินได้อย่างเสรี ที่มา building.o2blog.com โตขึ้น รึว่า ....โตขึ้น
ต้องรับผิดชอบอะไรมากขึ้น
ไม่เห็นว่าชีวิตของคนอื่น จะเป็นเหมือนเราเลย
ไม่ต้องรับภาระหนักเท่าเรา
รึว่าเราหาเหาใส่หัวเอง
แต่อย่างน้อย สิ่งที่ได้
มากมายนัก
เรารุสึกว่าตัวเองโตขึ้นเยอะ
แต่ก่อน(ตอนนี้ก้อยังเป็น)
เวลามีปัญหาอะไร ก้อวิ่งหาพี่
ไปปรึกษาพี่ ไปร้องไห้กับพี่
พอถึงเวลานี้
ถึงคราวที่น้องจะมาขอคำปรึกษาบ้าง
เรียนรุจากพี่มาเยอะ
ถึงคราวที่จะมอบให้น้องๆบ้าง
รุสึกดี
แต่ว่า
ก้อยังกลัวว่าจะไม่ดีพอ
เพราะตัวเราเองก้อยังมีข้อผิดพลาดในหลายๆอย่าง
แต่ที่แน่ๆ
สิ่งที่มอบให้น้อง
จะต้องเป็นสิ่งที่คิดแล้วว่าดีที่สุด
ต้องทำยังไงน้า
ถึงจะเป็นพี่ที่ดีเหมือนพี่รหัสที่แสนดีของเราบ้าง
พี่ชาย ที่ยังไงก้อให้ความรุสึกอบอุ่น ปลอดภัยได้เสมอ
พี่ชาย ที่ให้คำปรึกษาที่ดีที่สุดในโลก
เราสัญญา
แต่นี้ และตลอดไป
จะเป็นพี่สาวที่แสนดีของน้องๆหลายคน
จะเป็นพี่สาวที่แสนดีของน้องชายสุดที่รัก
จะเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่
แต่เราไม่แน่ใจว่า
จะเป็นเพื่อนที่ดีของเพื่อนได้รึป่าว
ในเมื่อ
ความอดทนของคนเรามีจำกัด...
September 05 เจ้าชายของฉันฉันคิดถึงเธอ
อยากเจอหน้าเธอ
อยากหอมแก้มเธอ
อยากกอดเธอ
อยากจับมือเธอ
อยากดูแลเธอ
...
อยาก รัก เธอ |
|
||||||
|
|
+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
